Monday, 5th July 2010
I drained myself, then I complained
Blagh, sleepless days. For me, June was a crazy month with hardly any break. Went to work on all Saturdays and had extra classes every Sunday. So, on top of these, why did I think it worth to force my eyes to stay open till 4am to watch some of the boring world cup matches, I serious had no idea (I'm sober now.. or not?). On top of that, Argentina's gone home now so why should I even bother anymore? lol. Freaking four-zero. -_-" What a heartbreaking moment to their fans. Still, I do hope that Holland and Spain advances to compete for their first-time-ever champion spot in the final battle. Please, Spain or someone has got to kick Germany's ass and I'm seriously gonna make a takoyaki out of that world cup prediction octopus if Germany won it this year. So yes, I'll be continuing my temporary routine of rooting and cursing some teams to please myself through these sleepless nights again.
Wait, did I just waste 20 minutes of my resting time to blog about how I didn't have time to sleep? How funny can people be? Right, getting my ass to sleep now........ maybe.
And......... guess there's about a year left..
Sunday, 20th June 2010
Assets, checked
ตาใกล้หายแล้ว หมายถึง eyes น่ะ eyes ไม่ใช่ grandaddy.. ต่อจากบล๊อกที่แล้วที่บอกว่าตาแห้ง หลังจากนั้นหยอดตามันทั้งวันทุกวันทุกชั่วโมงแล้วรู้สึกโคดดี ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกแล้วว่าการที่มีสุขภาพแข็งแรงนี่มันดียังไง เข้าใจแล้วไอ้ที่เค้าพูดกันว่า Your body is your best asset.. นั้นมันมีความหมายเป็นเช่นไร..
แต่ก็นะ พูดถึง asset จะบอกว่า Your handphone is your second best asset ดีไหมวะ.. คือวันนี้ผมหลงเข้าใจผิดว่าทำมือถือหาย เข้าใจความรู้สึกแย่ๆของคนที่ทำมือถือหายเลย มันวูบๆคล้ายๆตอนโดนแฟนเก่าบอกเลิกกะตอนแมวที่บ้านหาย (นั่น เอามือถือไปเทียบกะแฟนเก่ากะแมว เพี้ยนไปแล้วมั้งตู) แบบว่าคนมันไม่เคยทำมือถือหายเลยตั้งแต่เริ่มใช้มาเป็นสิบๆปีง่ะ แล้วทุกทีก่อนออกจากบ้านผมจะเช็คกระเป๋ากางเกงว่ามันอยู่ไหม ถ้ากระเป๋ากางเกงมันรู้สึกหนักก็คืออยู่อะ วันนี้เช้ารีบออกจากบ้านโดยทิ้งมือถือไว้ที่บ้าน แต่กระเป๋ากางเกงข้างซ้ายมันหนักเพราะเอายาหยอดตาใส่ไว้เลยเข้าใจผิดว่ามือถือก็พร้อม ออกจากบ้านไปเรียน ตอนพักเอายาหยอดตามาหยอดแล้วรู้สึกกระเป๋าโล่งทันที แว้กกกกกก มือถือกูไปไหนนนนน
มาคิดๆตอนนี้แม่งก็เป็นเรื่องขำๆนะ ฮา ถ้าเอา้เรื่องนี้ไปเขียนเป็นนิยายคงจัดอยู่ในหมวด comedy แต่ตอนนั้นที่นึกว่าหายรู้สึกแย่ค่อดๆ เริ่มรำลึกทุกสิ่งในมือถือตนทันที (สรุปว่าหายแล้วก่อนเลย มองโลกในแง่ร้ายจิงๆ) ในมือถือมีเบอร์เพื่อนเก่าทุกเบอร์ทั้งในไทยและนอกไทย ภาพแมวที่ถ่ายไว้ ริงโทนกะกาลเลรี่ วันสำคัญที่มาร์คไว้ในปฏิทินในมือถือ โน้ตเมโมต่างๆกันลืม บลาๆๆ บวกตังค์ที่ยังใช่ไม่หมดในนั้น 300 กว่าบาท (นั่น งก) พอหายแล้วแม่งเพิ่งมารู้ตัวว่ามือถือตัวเองมันหยั่งกับของวิเศษในกระเป๋าโดราเอมอน มันสำคัญกะตูขนาดไหน ไปๆมาๆพอตั้งสตินึกขึ้นได้ว่าอาจอยู่บ้านก็ยืมมือถือเพื่อนโทรเช็ค มันอยู่บ้านจิงๆด้วยว่ะ โล่งอกโล่งใจ..โคด
ช่วงนี้คงเหนื่อยเพลียไปหน่อย ไม่ได้มีวันหยุดพักมาตลอดเลยเพราะค้องทำงานชดเชยกะเรียนเสาร์อาทิตย์ ฮา เลยโทรมๆแล้วก่งก๊งแบบนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องสลดเพราะมันไม่ได้หายจิง ไล่ตามบอกคนอื่นว่าเบอร์หายนี่มันเหมือนตอกย้ำความเจ็บปวด by คนรักมือถือ...
Tuesday, 8th June 2010
Twinkling, tingling eyes
หมอจักษุ: ไหน เป็นอะไรมายังไงครับ
ผม: ก็ปวดแถวๆเบ้าตากะศรีษะระหว่างตาอะครับ มันเป็นๆหายๆ บางครั้งจะปวดมากเลย
หลังจากสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมและตรวจเช็คสภาพตาทุกอย่างโดยใช้เครื่องมือที่ดูหรูหรา ผมก็อดคิดไม่ได้ว่าค่าหมอต้องแพงแหงๆ (ทำใจ)
หมอจักษุ: ตาดำข้างซ้ายถลอกเป็นแผล แล้วผิวรอบตาก็แห้งมาก แต่ไม่มีอะไรซีเรียส ได้พักเยอะๆก็หาย แต่ทำงานจนรอบตาแห้งนี่แสดงว่าใช้ตาเยอะมาก?
ผม: ก็ทำงานที่บริษัทก็ใช้คอม กลับมาบ้านบางครั้งก็รับทำฟรีแลนซ์เพิ่มก็ใช้คอมอะครับ (ยังไม่พูดต่อนะเนี่ยว่าหากไม่มีฟรีแลนซ์ตูก็จะนั่งทำพอร์ทหรือใช้คอมอยู่ดี)
หมอจักษุ: เอ น้องอายุเท่าไหร่นะ
ผม: ฮืมม์.. ตอนนี้ก็ 24
หมอจักษุ: ออ อยากรวยตอนอายุ 26
นั่น โดนตอกหน้าเต็มๆ เลยกู...
ข้างบนก็คือโนเวลเล็กๆแบบเบสออนทรูสตอร์รี่ของผม ในที่สุดสองวันที่ผ่านมาผมก็ลาป่วยจนได้่ นับเป็นครั้งแรกของปีนี้
ช่วงนี้เรื่องของบริษัท CG เมืองนอกกำลังเป็นทอล์กอ๊อฟเดอะทาวน์ที่บริษัท ผมเลยอดไม่ได้ที่จะทำพอร์ทเพิ่มเตรียมไว้ใช้สมีครงานในอนาคต รวมทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ทำทั้งงานฟรีแลนซ์กะทำงานชดเชยตอนวันเสาร์ (ชดเชยตอนมันเผาเซ็นทรัลเวิร์ลด์กูน่ะแหละ) หากทำจนเหนื่อยเพลียหลับคาโต๊ะนี่ก็คงจะดีอยู่หรอก แต่ทำจนปวดหน้าผากปวดเบ้าตานี่สิ บอกตรงๆว่ารู้สึกว่าเวรแล้วกู ฝีมือกะตำแหน่งงานยังไม่ถึงไหนแถมยังหนุ่มยังแน่น (ประโยคหลังนี่พยายามปลอบใจตัวเองเรื่องอายุ ก๊าก) แต่ตาผมจะเป็นอะไรซะแล้ว??? เห็นทีต้องพักมากหน่อย ตัดเวลาไม่จำเป็นหน้าคอมออกซะ ไอ้เฟซบุ๊คนี่คงต้องเล่นให้น้อยลงเยอะๆเลย ฮา
ภายในอาทิตย์นี้คงจะได้ไปเกะเฮฮากันซักทีนะ อยากปลดปล่อยอารมณ์ก่อนเริ่มตะลุยงานบิลท์พอร์ทให้เต็มที่อีกครั้ง โอ๊สสส
Friday, 16th May 2010
Oh, the irony of fate
ช่วงต้นเดือนแม่กะพี่สาวไปเที่ยวฮ่องกง ผมเลยไปรอรับที่สนามบิน เห็นเด็กตัวเล็กๆอายุประมาณ 13-14 เดินออกมาตัวคนเดียว ภาพมันซ้อนทับอดีตของผมเองผมเลยสรุปเอาเองเลยว่าเด็กคนนี้ต้องไปเรียนนอกมาแล้วกลับมาเที่ยวช่วงปิดเทอมแหงๆ แล้วก็น่าจะถูกซะด้วย หันไปอีกทางเห็นครอบครัวเค้ายืนรอรับอยู่ คุณแม่ก็กอดเด็กใหญ่ ผมแอบอมยิ้มคนเดียว คิดอยู่คนเดียวว่าเราก็เคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มานี่นะ ตอนนั้นจะกลับบ้านช่วงปิดเทอมซักทีก็ดีใจมาก ตอนนี้ก็รู้สึกสบายใจที่อยู่ไทยละ
แต่ดูสภาพเมืองไทยตอนนี้ดิ
ตอนนั้น..ตอนที่เพิ่งเรียนจบที่สิงคโปร์ใหม่ๆผมอยากกลับไทยมากเลย ก็บ้านเกิดตัวเองนี่หว่า แต่ตอนนี้อยากออกจากที่นี่โดยเร็วแล้วว่ะ ความจริงก็มีวางแผนประมาณนั้นไว้แล้วเพราะว่าคงอยู่ไทยไปเรื่อยๆไม่ได้ สำหรับวงการนี้..มันยังไม่เห็นแสง แต่ที่เซ็งที่สุดคือเรื่องการเมืองเนี่ยแหละ ไม่จบไม่สิ้น ช่วงนี้อยากจะทำงานก็ทำไม่ได้ จะไปทำฟันก็ทำไม่ได้ จะเรียนก็เรียนไม่ได้ ทุกอย่างล่าช้าไปหมด นี่ถ้าตอนนี้ไม่ติดดัดฟันผมคงเผ่นออกนอกประเทศไปหางานเมืองนอกทำแล้วมั้ง เซ็งมากๆๆๆ แต่ก็ต้องทนๆต่อไป รอไปก่อน.. อีกซีกปี
หาวิธีใช้วันลา 10 วันอยู่ ยังไม่ได้ใช้เลย ปกติวันลางานนี่เค้าใช้ยังไงให้มีค่าหว่า? ปีที่แล้วก็เหลือ 5 วันเต็มๆที่ไม่ได้ใช้ ปกติเค้าลาไปเที่ยวกันใช่ป่ะ แต่อยากเก็บตังค์ช่วงไปนอกแฮะ ถ้าลาอยู่บ้านนี่จะคุ้มไหม ฮา
Saturday, 24th April 2010
Ambition restored
Blog was down for three days, but it's back now.
Seriously, screw the recent politics and shits and those half wits who had not the slightest idea about the consequences of their own nihilism acts. I, just like most civilised, educated, normal people, am too tired to talk about this, much less writing it down in a blog because these events are so full of tendency to drive even the most harmless baby insane. Job is already a most trying thing to do everyday and I still have to put up with this shit. Seriously, screw them. Screw them all.
Alright, I have partially unburdened myself of my grievance. Now, I will pretend not to give a shit about shits, and life is as good as ever. Here goes the real meat, for at least a paragraph:
The past week after Songkran had been hectic, but I kinda love it. At least it's much better than to leave myself unoccupied. Work's been tough but well. I'm happy as the saying goes, "Find a job you like and you will never have to work a day in your life." I've seen things that inspired me.
I have now a glimmer of hope. Something that even I, an ordinary guy, can work towards it. Plans ready, destination set. Endless practice, intensive schedule and extra struggle will take me there. Well, but I kinda need to spare some time to go exercise soon as this messes me up pretty badly. Without good health, I won't be able to achieve a single thing.
You know, sometimes, amidst all the crazy series of happenings, I'm really glad to know I have good friends and family who really care. Thank you.
So full of good things in my life.
Yet seriously, rebels should just get what they deserve.
What you sow, you reap..
Sunday, 18th April 2010
Distrait
Sometimes, I'm amazed at how fast time can fly. Which date marked the start of that long Songkran holiday again? It's all over in one blink.
ถ้าถามผมว่าทำอะไรวันสงกรานต์ไปเที่ยวมามั้ย ก็คงตอบได้ว่า ผมนั่งไทม์แมชชีนท่องอดีตกาลมาในหัวผมเองละกัน 555 คือมันว่างไง ว่างจนชวนให้คิดนู่นคิดนี่ ก่อนหน้านี้ตอนก่อนหยุดสงกรานต์แบบว่าโคตรดีใจ ผมจะได้หยุดยาวแล้วววว หยุดเข้าจิงๆไม่มีไรทำอะ ใช้หยุดหนึ่งอาทิตย์อันมีค่าไปอย่างสิ้นเปลิอง Lavish, is the word. จะพูดไงดี สาดน้ำก็ไม่ได้สาด...แสดดด... งานฟรีแลนซ์ที่นึกว่าจะได้ทำก็ติดปัญหาทางฝั่งคนส่งงานกะไฟล์งาน จะออกไปเที่ยวห้างที่อยากจะเที่ยวมันก็ปิด เกมที่อยากเล่นก็ยังไม่ออก (หลังสงกรานต์ถึงออก! เยี่ยม!) สรุปแล้วตูทำอะไรหว่าหนึ่งอาทิตย์นี้ อ่านนิยายปัวโรต์จบไปเล่มเดียว ที่เหลือคงเสพเฟซบุคหน้าจอยี่สิบสี่ชอมอละมั้ง
มันว่างผมเลยคิดไปเรื่อยเปื่อย คิดถึงสมัยเรียนมัธยม มหาลัย คิดถึงตอนเพิ่งทำงานใหม่ๆ คิดถึงอนาคตของประเทศไทย (นั่น) คิดถึงอนาคตของตัวผมเอง
จะว่าไป ผมเริ่มแก่แล้วรึเปล่านะ?
Sunday, 11th April 2010
All over again, yet again
Guys, I'm back!
With a fresh 2nd version of original blog skin too! iStillBlog basically says: I still haven't abandoned this site yet, despite a big hiatus of almost a year! Well, all my progressions through the sweatshops had forced into my head a thought of wanting to stop blogging altogether for quite some time. Yet here I am, blogging again! Thanks if anyone actually cares. LOL. By the way, in this version I might be switching languages once in a while. I'm in Thailand now.. so yeah.
Anyway, a year has passed since I started working (only 2 blog entries during that time. great. lol.) A lot of cool events took place - the showcase of K.I.A testing, the Kanchanaburi trip, bla bla. Well, it's been quite a while so it's rather hard for me to roll back the tape but perhaps my facebook photo album can comparatively do the trick. Here, three albums below:
|
Work wise, currently not going anywhere far, but I kinda have my own plans even though nothing is certain yet. Pushing myself is a requisite. And.. shit.. I kinda need to fix my (lack of) sense of directions before I start driving again after a long pause (as long as the gap between this and the previous blog entry). Planned to do this during Songkran holiday which is currently ongoing but the red shirts are playing road blockers outside everywhere, so fuck it for now.
Saturday, 2nd May 2009
Workaholic takes a break
Lately my life has been running on the very same cycle: work, work again, and then sleep. Aside from full-timing "Sinowars", I'm also taking another freelance work as an animator, doing an animation series called "Pangpond" which appears weekly on the local TV show here >.<. Of course, this 13-hour of work on a daily basis deprives me of sleeps and seriously, damn.. I truly understand what fatigue is like. But still, I think that my liking for the jobs minimizes the effect. Another reason for taking so many jobs at the same time is that I take pride in pushing myself further and also, of course, getting some earnings for my parents, lol.
While I've somewhat turned myself into a workaholic, I guess I also subconsciously yearn for a good break. Just last week, I broke that work-based cycle and it felt so damn great XD. Shaun, my.. err.. let's see.. (counting..) ..6th visitor, came to Bangkok so I had a chance to meet up with him and for once leave the freelance work aside without bothering about its deadline. Had a really good chat and a really good walk. But we forgot to take a photo together so.. yeah, this is just another entry without any images.. (maybe next time, Shaun ^^" I'll be waiting for your next visit) Ah, and Cindy's next on the list of my friends and visitors - she's coming here next week. Damn glad to be able to meet up with so many of my old buddies even though I'm here in Thailand (Keep coming, guys XD). I'll be welcoming the break again, ..guess I need it every once in a while.
Work or rest, currently I'm so loving my life~ <3.
Saturday, 14th March 2009
Another Road
Finally, I have time to settle down and share something new in this entry, for I've officially become a CG Animator working in Virus Studios, a company responsible for making games for consoles and onlines (currently involved in a project for a new game title called "Sinowars"). Quite an unexpected turn of event this is, as I first comtemplated trying for a VFX commercial company, hoping to learn more of Visual Effects stuffs before I move on to focus solely on animation. On a side note, Mr.Su was aiming for a game company but he got into a VFX company instead.. so yeah somehow our fate got switched lol.
Well my work has been pretty challenging as I haven't adapt to 3DMax's Character Studio and realistic animations (my old pair was Maya and more towards cartoon animations). Nevertheless, I love every seconds that I've spent on my work. It's such a blessing to be able to work on something I am fond of and to be part of a game creation.
On the topic of games, I'm so damn addicted to Street Fighter 4 right now, so to all online battlers, contact me and add me up yeah~ XD lol.
Wednesday, 21th January 2009
The Legend of a Lousy Painter
I just received a call today from Inverseforge Studio regarding my job application. The caller asked me if I can paint. Lol. Sigh, let's see.. what are under the list of my shortcomings... err... touchy.. indecisive... directions... veggies and orange... snails... cockroaches... painting... blah.. blah.. Did I.. mention.. painting? Okay. Argh, if you can't paint well enough then you're still not-artistic-enough. But this is not even a question of experience... A simple process of texturing may be okay for me, but.. I. don't. paint. -_-" Lol, of course, the truth had to be told so I did just that to her, however, she still insisted on having me taking a test on painting anyway. The file for the test will be sent to me tomorrow.
Right.. instead of searching for the book titled "How a third-rate painter can get into a big-name company in just a day." or start working out a hypothesis on possibilities, coincidences and miracles, I guess I just have to grab my tablet and start learning how to paint an acceptable piece. You have to hold onto an opportunity regardless of how small it may be. (Wish I could make this phrase more sententious.. lol oh well.. you do get the meaning)
Please root for me, Weerapong Jangsombatsiri T_T.
Tuesday, 14th October 2008
I've been so occupied lately but I rather love the busy days. Suman Rai came to Bangkok for the first time yesterday. Seems like friends of mine came here much more frequently than I had expected. (It wasn't long after Xf's and Fendy's group visited here. I was expecting to wait longer till I accompany my next comrades. I'm happy though, haha) Three days ago it was Jared's call that I received and he was in Bangkok too. But boy, they came at such a wrong time as these few days I have been so damn engrossed with my current works that my clients repetitively sent me. I still managed to meet up and take good care of my guests though ;p :
|
Sauntered around MBK, Siam Paragon, Siam Center, Patpong Street and they've got themselves a huge mountain of items. I didn't buy a single thing although one Baby Milo jacket kinda tempted me lolz.
7 more days and I'm 23 years old. I'm another year older, but I feel that not much progress has been made. (I'm one pretty damn impatient fella, yes) Mark my words though, I'll definitely make it big coz I'm slogging towards my goal and I yearn for it.
Monday, 8th September 2008
Initially, I planned to wait for more graduation photos from Conrad's, Ken's and Jc's cameras but on a second thought, that would take too long a time until I finally get to blog lolz. So now, here they are; just some of the selected photos from my own cameras which depict the whole event:
|
...and one more picture here.. this girl supposed to take a pic with me in GOWN! Too bad she didn't make it for my graduation.. -_-.. But well I did get to meet her up and take a snap anyway..
|
Pongy and Xf, good fren for 7 long years!
It was a really hectic schedule for me the past week ever since I arrived here in Singapore.. In a middle of all the meet-ups, a hella lots of happenings and graduation ceremony, a freelance client of mine sent me another batch of work lol.. -_-. I didn't request for it, not on my graduation period of course.. but since they had already sent me, I decided to do it anyway.
Accompanied Ken and Susu to apply for jobs today and came across this particular site at Mount Sophia. The company is located on TOP of this, err.., I named it a "Staircase for marathorners":
|
(I didn't take this shot though. Took this from the internet.)
My friend mentioned that this is an equivalent to a total of 8 floors staircase of a flat. Imagine if you work here and have to climb up twice (+one during lunch break) everyday.. Holy hell...
Hope to meet the rest of you guys whom I haven't met yet before I depart. For now, adios.
Saturday, 16th August 2008
Wow, look at the gap between this and the last entry. It reeks of procrastination. If you haven't learnt that I'm such an inactive blogger (I don't wish to use the word 'lazy' here lol.) please do so now.
As for my recent events, I lost a wisdom. .... tooth. I got it removed. There's still one left though.. gosh. And yes, suddenly eating became such a challenging task for a few days. To answer the famous question "Why remove your wisdom teeth?", read this.
*Deep inhale*
PLEASE spread the words that I'm a freelance translator!!! (at least for now.)
*Exhale*
English to Thai translator, or vice versa, that is. Oh and I do subtitles too. I accept payments through paypal for an oversea work. Okay, you're probably thinking "Smartass, as if saying this in your personal blog in such small texts would help at all. And god knows how many (or little) visitors you have per day." Well, truth is, I'm totally aware of that fact but then again I've got nothing to lose by doing this. For those who are interested, please contact me. I've got some heaps of past works as portfolio ready on proz.com (just ask me for more info if needed). Recently, I just worked on the Custom Departments documents. Doing researches for laws-and-customs-related vocabs kinda kill my brain cells though. I guess I'll still be freelancing this together with full-time work in near future if time and health allows.
I'll be in Singapore on 1st September. (My graduation ceremony is on the 3rd). See you guys there. Ouh.. one last thing before I sign off...
I'm so in love with Castro and Rip Curl slim fit shirts recently. My birthday's around the corner. *Drop more hints* lolz.
Sunday, 20th July 2008
As much as I like the classic invention, I'm thinking of repackaging this blog of mine once again.. Why? For starters this design allows for only so much space to squeeze these damn texts in.. Seriously, to put the photos in this space here is practically impossible, and to make thumbnails for all photos all the time is a freaking pain in my rear end argh. What's worse is that people don't seem to realise that the artwork on the left is not just for display, but is also a clickable menu.. Ok, never mind that first I guess. For now I should hope y'all read this entry and finally put your cursor all over my kitten and tickle.., I mean click on it.
Alright now for a change of subject, the past few days have been gratifying.. Coz my fellow visitors, nah, my good ol' friends; Fendy and Wei Ren, made me shop till drop, sing my lungs out, talk and laugh till words gone dry, walk like a marathoner, take photos like paparazzi, and what else..? ..pass onto me some McDonalds fetish? (Lameness..) Hah! There's more I don't wish to reveal!
|
P.S. Potato's songs rock my (or our) socks lol.
Saturday, 12th July 2008
Ok, if there's anything I learnt from my Macau and Hong Kong trip, it would be this - Venetian hotel needs to be up there on the list of the world's seven wonders. Yeah, that would make it the world's eight wonders. And here's why...: (be awed)
|
One day I'll build my house like that..
Old Archives:
13th June 2007 - 22nd May 2008
